niet in balans

Hoe goed ik ook op mijn eten let om me goed te voelen, zoals jullie in mijn vorige blogs hebben gelezen, soms trekt mijn lichaam daar zich niks van aan.
Vorige week heb ik me ziek moeten melden op mijn werk, omdat de vermoeidheid me teveel werd. Eigenlijk heb ik er al maanden last van, maar heb ik wel doorgewerkt. Ik probeerde ermee om te gaan door mijn leven te 'downsizen': doordeweeks in de avonden niets afspreken en in het weekend maar 1 sociale afspraak. Maar dat hielp niet; ik bleef vermoeid. Zo'n gevoel:

Begin juni besprak ik dit met de reumaverpleegkundige en zij gaf heel treffend terug "maar het enige dat je dan nog doet is werken". Euh ja, en sporten, maar dat ging ook niet echt fijn. Dat hakte er even in en samen kwamen we erop uit dat het goed zou zijn als ik met de bedrijfsarts contact zou opnemen om te bespreken hoe ik het werk een tandje minder kon doen. Want, ik moet weer dingen gaan doen die me energie geven om de balans terug te vinden en dat is juist datgene wat ik 'gedownsized' had.
Goed, ik ga een afspraak maken met de bedrijfsarts binnen een grote organisatie als waar ik werk. Ik zal jullie meenemen hoe dat is gegaan: 
Na mijn afspraak bij de reumaverpleegkundige heb ik direct overlegd met mijn leidinggevende die een afspraak bij de bedrijfsarts ondersteunt. Op vrijdag 3 juni mail ik de bedrijfsgeneeskundige dienst met mijn verhaal en dat ik een afspraak bij de bedrijfsarts wil. Op dinsdag 7 juni krijg een ik een reactie dat de bedrijfsarts waar ik terecht zou moeten tot zijn vakantie vol zit. Ik kan wel bij iemand anders terecht, als ik dat wil, moet ik even bellen. Dat doe ik op woensdag 8 juni. Degene die ik aan de lijn krijg, weet niet van deze mailwisseling en weet ook niet bij wie ik dan terecht zou kunnen. Diegene die mijn mail beantwoordt heeft, werkt niet op woensdag, dus ze kan ook niet overleggen. Ze stelt voor dat ik de mail beantwoord en ik word dan op donderdag 9 juni teruggebeld. Ik beantwoord de mail netjes, maar ik word niet teruggebeld. Maandag 13 juni bel ik dus zelf maar en doe dit hele verhaal. Eerst kunnen ze de mailwisseling niet terug vinden, dan stellen ze verbaasd de vraag dat ik niet ziek gemeld ben (nee, duh, dat wilde ik juist voorkomen!). Uiteindelijk een afspraak kunnen maken bij een vervanger, op woensdag 22 juni... drie weken na mijn afspraak bij de reumaverpleegkundige.

Diezelfde maandag eindig ik met knallende koppijn op de bank en dat was voor mij een signaal dat het eigenlijk zo niet verder ging. Dus nu zit ik thuis, ik slaap veel en doe alles op een heel laag tempo. Voor het opstaan neem ik echt mijn tijd; als ik wakker word, voel ik me nog niet uitgerust en ik heb vaak last van een stijve rug. In de middag lig ik vaak nog een uurtje op de bank. En ik focus me op dingen die me energie geven: met vrienden afspreken, mijn vrijwilligerswerk in het Ronald McDonaldhuis en paardrijden. Over dat laatste gesproken: sinds ik me ziek heb gemeld, gaat dat ineens heel fijn! Veelzeggend...
Het zegt me dat ik de juiste keuze heb gemaakt, dat er spanning uit mijn lichaam geraakt. Ik blijf het bijzonder vinden hoe paarden je zo goed aanvoelen en je zo spiegelen. Volgens mij zijn er meer reumapatiënten die paardrijden, ik ben benieuwd of zij dat ook zo ervaren?

Inmiddels ben ik een week thuis en ik voel me al wel beter, maar het is nog een wankel evenwicht. Morgen heb ik de afspraak bij de bedrijfsarts. Ik heb al wel ideeën hoe ik het werk wil opbouwen, ik hoop dat ze daarin mee wil gaan. Een heikel puntje is namelijk dat mijn huidige werkomgeving me geen energie geeft. Zo'n grote, hiërarchische, politieke organisatie past niet bij en ik voel me er niet op mijn plek. Juist als het gaat om dingen doen die me energie geven en de balans weer terug vinden, ben ik bang dat als ik snel weer volledig werk, weer terug bij af ben. Zoals een andere reumapatiënte tegen me zei: "je kunt altijd minder dan je denkt". En dat is iets dat ik goed moet onthouden, omdat ik snel teveel doe. 

Mijn doel is in elk geval dat mijn leven weer in balans komt. En feit is dat het levensgebied dat de disbalans veroorzaakt, aangepakt moet worden. In mijn geval is dat dus werk. 
Met dat in mijn achterhoofd ga ik morgen het gesprek met de bedrijfsarts aan. Overige tips ontvang ik graag!
En ik houd jullie op de hoogte. 

Eetdagboek

Jaja, hier is het dan, mijn eetdagboek van vorige week:

Maandag 23 mei

Ontbijt:

Glas water en kiwi

Notenmuesli met gojibessen en halfvolle biogarde yoghurt. Glas jus d'orange.

Tussendoor:

Kopje espresso, thermosbeker thee (ong 450 ml)

Plak chocoladecake (ik zondig ivm verjaardag collega)

Lunch:

2 speltboterhammen met tonijn en komkommer

1 speltboterham met extra belegen kaas en bieslook

Thee

Tussendoor:

Kopje cappuccino, water (500 ml)

Appel, enkele mini worteltjes

1/3 glas biologisch cranberrysap aangevuld met water (dan is het minder zoet)

Avond:

plaattaart met asperges

Restant van plaattaart met asperges 

(zie voor recept: http://www.ilovehealth.nl/wp/plaattaart-met-asperges/) Ik heb het iets aangepast door een mix te nemen van groene en witte asperges.

1/3 glas appelsap aangevuld met water

Gesport bij Fit20 dus na afloop trek: bakje magere Franse kwark met enkele zwarte bessen en theelepel gebroken lijnzaad. Kwark voor de eiwitten en lijnzaad voor de vezels.

Verder nog 2 glazen water

Glas water om medicijnen (20 mg MTX en 500 mg Naproxen) in te nemen.

Dinsdag 24 mei

Ontbijt:

Glas water en kiwi

Notenmuesli met gojibessen en halfvolle biogarde yoghurt. Glas jus d'orange.

Tussendoor:

Kopje espresso, thermosbeker thee (ong 450 ml), cappuccino.

Reep van Pulsin als tussendoortje. Pulsin repen bevatten uitsluitend natuurlijke, gezonde ingrediënten zoals goji bessen en maca. Ze zijn veganistisch, zuivel- en glutenvrij en bevatten geen toegevoegde suikers. Verkrijgbaar bij de Tuinen. Ik at de raspberry & goji raw chocolate brownie, klinkt goed toch?

Vergadering met lunch, dus helaas minder verantwoord:

mini-wrap met gerookte zalm en sla en bruin broodje met kaas en sla. Beker karnemelk.

Tussendoor:

Water (500 ml)

Appel

1/3 glas biologisch cranberrysap aangevuld met water

Avond:

Kikkererwtenstoof met couscous (volkoren!)

1/3 glas appelsap aangevuld met water

Pot thee

Stukje pure chocolade (75%, gezoet met kokosbloesemsuiker van het merk Vivani, verkrijgbaar bij biologische supermarkt).

Glas water om medicijnen (500 mg Naproxen) in te nemen.

Woensdag 25 mei

Ontbijt:

Glas lauwwarm citroenwater

Schaaltje havermoutpap met enkele zwarte bessen, theelepel gebroken lijnzaad en snuf kaneel. (Kaneel heeft een ontstekingsremmende werking, dus als het maar even kan, strooi ik het ergens bij. Alle kleine beetjes helpen!)

Glas jus d’orange

Kopje koffie

Tussendoor:

Pot thee

Suikervrije chocolademuffin met framboos (restant van mijn verjaardagstraktatie :-) )

Lunch:

1 plak fries roggebrood met extra belegen kaas en een beetje grove mosterd (Let op! Ook hier zit vaak suiker in. Ik heb mosterd van het merk Smaakt, die is wel suikervrij. Oh en wist je dat mosterd zorgt voor een snellere afbraak van vet? Het schijnt dat daar het gezegd ‘mosterd na de maaltijd’ vandaan komt.)

2 zuurdesem rogge crackers (van Wasa), 1 met tonijn en komkommer, 1 met geitenkaas, bieslook en komkommer.

Glas naturel sojamelk, klein beetje gezoet met bodempje appelsap.

Tussendoor:

Flesje water (500ml)

Ik ben net terug van paardrijden, dus trek! Rijstwafel (van zilvervliesrijst, Zonnatura) met biologische notenpasta (dit is eigenlijk een soort pindakaas, maar dan met verschillende noten en zonder suiker en andere toevoegingen. Verkrijgbaar bij Action, of all places!)

Glas water

Enkele mini worteltjes

Avond:

Volkoren speltpasta met Italiaanse groenten en zelfgemaakte saus van blik tomatenblokjes, knoflook, peterselie en chilipeper.

1/3 glas appelsap aangevuld met water

Pot thee

Glas water om medicijnen (500 mg Naproxen) in te nemen.

Donderdag 26 mei

Ontbijt:

Glas water en kiwi

Notenmuesli met gojibessen en magere Franse kwark. Glas jus d´orange.

Tussendoor:

Kopje espresso, thermosbeker thee (ong 450 ml), cappuccino.

Reep van Pulsin als tussendoortje, deze keer had ik de Almond & Raisin Raw Chocolate Brownie.

Lunch:

2 speltboterhammen met tonijn en bieslook

1 speltboterham met extra belegen kaas en bieslook

Smoothie aardbei, appel banaan van de AH

Tussendoor:

Water (500ml)

Enkele miniworteljes

omelet

Avond:

Ik ga paardrijden, dus dan neem ik een maaltijd die niet te zwaar op de maag ligt, want daar heb ik alleen maar last van. Deze keer wordt het een omelet met restanten groente. Daarbij eet ik een zuurdesem rogge cracker met geitenkaas.

En een longdrinkglas met 1/3 appelsap, aangevuld met water.

Flesje water (500ml)

Glas water om medicijnen (500 mg Naproxen) in te nemen.

Vrijdag 27 mei

Ontbijt:

Glas water en kiwi

Notenmuesli met gojibessen en magere Franse kwark. Glas jus d´orange.

Kopje koffie

Tussendoor:

Pot thee

Rijstwafel met honing

Lunch:

1 speltboterham met tonijn

1 speltboterham met belegen kaas en bieslook

1 speltboterham met geitenkaas en bieslook

Glas naturel sojamelk, klein beetje gezoet met bodempje appelsap.

Tussendoor:

Pot thee

Appel in stukjes gesneden met enkele dadels en snuf kaneel, opgewarmd. Jammie!

Mama komt om me nog mee uit eten te nemen voor mijn verjaardag. We nemen een glas witte wijn met enkele mini worteltjes en blokjes belegen kaas met mosterd als borrel.

Avond:

Heerlijk 3-gangen menu met wijnarrangement…

Kop thee

Zaterdag 28 mei

Ontbijt:

Glas lauwwarm citroenwater

Schaaltje havermoutpap met theelepel gebroken lijnzaad en snuf kaneel. Glas jus d’orange. Kopje espresso.

Tussendoor:

Ik heb paard gereden met dit benauwde weer, dus vocht aanvullen:

1 liter water

Lunch:

1 volkorenboterham met sardines en tomaat

1 volkorenboterham met geitenkaas en tomaat

1 zuurdesem roggecracker met biologische notenpasta.

1/3 glas appelsap aangevuld met water

Tussendoor:

Pot thee en een suikervrije chocolade muffin

Enkele dadels gevuld met geitenkaas

Appelcider (zelfgemaakt door een goede vriend van mij met appels uit de tuin van zijn ouders, dus eigenlijk hartstikke biologisch!)

Avond:

Zelfgemaakte pizza. Alhoewel, de bodem niet. Dat is een volkoren speltbodem van het merk La Bio Idea (verkrijgbaar bij een biologische supermarkt). Op de pizza heb ik deze keer een half sjalotje, knoflook, spinazie, puntpaprika, salami, tomaatjes en geitenkaas gedaan. Je kunt hiermee eindeloos variëren, het is supersimpel en zoveel gezonder dan een afhaal of een diepvriespizza.

Glas water.

Zondag 29 mei

Ontbijt:

Glas lauwwarm citroenwater

2 plakjes fries roggebrood, 1 met geitenkaas en honing, 1 met kaas en appelstroop. Glas jus d’orange, kopje cappuccino met sojamelk en snuf kaneel.

Hiermee heb ik vezels, eiwitten en voldoende energie binnen voor mijn paardrijles straks!

Tussendoor:

smoothie

1 liter water

Lunch:

2 volkorenboterhammen met salami en kaas.

Zelfgemaakt smoothie met wortel, spinazie, banaan en sojamelk 

Tussendoor:

Appelcider

Enkele mini worteltjes en handje ongezouten noten

Avond:

bietensalade

Bietensalade met volkoren couscous 

Glaasje witte wijn

Pot thee

Wat mij zelf opvalt aan mijn eetpatroon is dat ik veel minder vlees eet dan voorheen en veel meer groente. Ook probeer ik te letten dat ik meer eiwitten dan koolhydraten inneem. Eiwitten zijn de bouwstoffen van je lichaam en omdat ik toch vier keer per week sport, kunnen mijn spieren wel wat voedingstoffen gebruiken. Sowieso vind ik het belangrijk dat mijn spieren sterk zijn, omdat mijn gewrichten de zwakke plek zijn. 

In elk geval voel ik me hier goed bij!

En heel toevallig verschijnt vandaag in het nieuws een bericht dat artsen meer zouden moeten letten op de voeding van patiënten en niet meteen pillen moeten voorschrijven: http://www.rtlnieuws.nl/nederland/focus-huisarts-moet-anders-minder-medicijnen-maar-goede-voeding

Wie jarig is, trakteert!

Vorige week was ik jarig. 
En wie jarig is, trakteert.
Dus heb ik een middag in de keuken gestaan om lekkere en gezonde traktaties te bakken voor op mijn werk.
In mijn vorige blog (en ook eerdere blogs) schreef ik al dat ik zoveel mogelijk suikervrij probeer te eten, omdat ik me daar beter bij voel. Maar het blijkt ook steeds meer dat al die toegevoegde suikers niet goed voor een mens zijn. Lees dit recente artikel maar eens: http://www.rtlnieuws.nl/gezondheid/van-afgetrainde-man-tot-waggelend-wrak-dit-gebeurt-er-als-je-suiker-eet En dan at deze man niet eens extreem ongezond. En kun je nagaan wat het effect is als je chronisch ziek bent en daardoor lichamelijk zwakker en vatbaarder.
Dus ik dacht, iedereen kan er baat bij hebben om zoveel mogelijk suikervrij te eten en laat ik klein, binnen mijn eigen wereld, beginnen. Dat begon met mijn vorige blog waarin ik jullie ook vroeg of jullie geïnteresseerd zijn in mijn eetdagboek? Ik lees nog steeds graag wat jullie willen! :-)
En vorige week bedacht ik dat ik door mijn verjaardagstraktatie ook mijn collega's kan inspireren. Dit heb ik gemaakt: 

Je ziet in het midden een 'bye bye belly' peren-kwark-brood en daaromheen glutenvrije chocolade muffins gevuld met frambozen. Dat glutenvrij is omdat ik een collega met een glutenallergie heb en het leek me leuk om een keer uit te proberen glutenvrij te bakken.

Klinkt goed toch? En het was lekker ook!

Misschien denk je, brood, is dat niet wat raar om te trakteren? Tja, wie zegt dat? Het heet een brood, omdat de structuur er meer naar is met de havermoutmeel en boekweitmeel. Door de peer, rozijnen en walnoten die ik eraan toegevoegd heb, smaakt het wel als een gevulde cake..., of brood..., ach, what's in a name...?

En wat heb ik dan gebruikt om het zoet te maken als ik geen suiker toevoeg? Heel simpel. Zoetmakers uit de natuur: banaan en dadels.

Voor de recepten, klik op de volgende linkjes:

http://www.ilovehealth.nl/kwarkbrood-met-peer-skinny-gezond-byebyebelly/

http://www.ilovehealth.nl/healthy-chocolade-muffins/

Ik had al gezegd toch, dat ik fan ben van I Love Health? :-)

Ben benieuwd wat jullie ervan vinden! En of je het ook wilt uitproberen.

Let me know! 

Life is all about balance

Voor diegene die mij kent en/ of mijn blog vaker leest, weet dat ik zo gezond mogelijk probeer te leven vanwege de reuma. Ik geloof er namelijk in dat dit van invloed is op mijn gehele gestel: body mind soul.
Enkele jaren geleden toen ik net de diagnose reuma had gekregen ben ik op zoek gegaan naar welke invloed voeding kan hebben. Als je op internet zoekt, vind je van alles. Maar er is één gemeenschappelijke deler: binnen het reguliere circuit kan ik niet terecht, omdat wetenschappelijke onderzoeken niet ondersteunen dat voeding van invloed is op het ziektebeeld. Toch las ik ook verschillende verhalen van reumapatiënten die wel baat hebben bij het mijden (want daar komt het vaak op neer) van bepaalde voeding(stoffen). Na veel lezen, sessies bij alternatieve genezers en uitproberen kwam ik tot de conclusie dat het mijden van toegevoegde suikers en slechte E-nummers (zoals E621, smaakversterker) voor mij werkt.
Inmiddels zijn we een aantal jaar verder, is foodbloggen een enorme hype en heb ik meer inspiratie opgedaan over gezond eten. Ik ben fan van foodblogger Daisy Oppelaar (www.ilovehealth.nl ). Zij gaat uit van zo puur mogelijk eten, dus geen toevoegingen zoals kleurstoffen, smaakstoffen, conserveringsmiddelen èn toegevoegde suikers. En bij haar is dit ingegeven door het prikkelbaar darmsyndroom, ook een medisch probleem. Sinds begin dit jaar maak ik regelmatig recepten van haar site en eet ik zo puur mogelijk. En ik voel me echt gezonder en beter! 
Natuurlijk zondig ik ook wel eens, want ik hou tenslotte wel van lekker eten en genieten. Dus ik drink heus nog wel een wijntje of een biertje en met een verjaardag neem ik ook een stukje taart. Zolang ik de 80/20 regel maar volg: als je 80% van de tijd goed eet, mag je 20% van de tijd zondigen. Voor mij betekent dit doordeweeks goed eten en in het weekend mag ik dan een croissantje bij het ontbijt, wijntje bij de borrel :-)
Maar ik merk dat wanneer ik meer last heb van mijn reuma en dan met name van vermoeidheid, ik het lastiger vind om me aan mijn gezonde eetpatroon te houden. Juist als ik vermoeid ben, heb ik behoefte aan snacks met suiker. Niet raar natuurlijk, want dat geeft energie. Maar het vervelende van toegevoegde suiker is dat het even een enorme energie-piek geeft, om daarna weer een enorm dal te creëren. Juist om die reden zou ik dan suikers moeten mijden, zodat ik een constanter energieniveau heb. Het is een soort vicieuze cirkel waar ik in zit en het vergt veel wilskracht om daar uit te komen. Uiteindelijk lukt het me wel en meestal volgt dan een periode waarin ik strikt eet. En dan merk ik echt verschil: ik ben fitter en heb een constanter energielevel. 

Ik noemde al dat foodbloggen een nieuwe hype is, sterker nog, eten lijkt wel een nieuwe religie tegenwoordig. Maar dat betekent wel dat er interesse en aandacht voor is. En nu vraag ik me af of jullie als lezers van mijn blog geïnteresseerd zijn in hoe mijn eet-ritme eruit ziet? Zoja, willen jullie dan een eet-dagboek van mij lezen? Dan houd ik een week lang bij wat ik eet en dat schrijf ik in mijn blog. Of willen jullie tips voor recepten/ maaltijden zonder suikers en andere toevoegingen?
Laat het me weten! 

Word ik dan ook een foodblogger? Nee, dat was niet mijn plan. Deze blog gaat over mijn leven met reuma. En toevallig zoek ik in eten een manier om mijn lijf sterker te maken om met de reuma om te gaan. Door hierover ook te schrijven, hoop ik anderen het leven met reuma beter te laten begrijpen en andere reumapatiënten of chronisch zieken te inspireren.
Bovendien, de titel van de blog geeft aan dat het over balans gaat tussen body mind en soul. Dus alle drie de aspecten komen langs in mijn blog, daar kunnen jullie van op aan!

Ben benieuwd naar de reacties :-)

een week om snel te vergeten

Zo, dit is een week om snel te vergeten. Nog maar kort geleden schreef ik een blog dat ik me weer moe voel de laatste tijd en waarschijnlijk mijn grenzen weer over ben gegaan. Afgelopen weekend voelde ik me eindelijk weer goed en dacht ik dat er een stijgende lijn in zat. Maar maandagochtend ging de wekker, klaar voor een nieuwe werkweek met belangrijke afspraken. En ik voelde me slecht: moe, pijn in mijn knie en rug en vooral moe. Ik ben nog wel opgestaan, maar dat was een slecht idee. Ik vind het moeilijk uit te leggen hoe dat voelt, maar mijn lijf protesteert aan alle kanten en wil gewoon echt niet. Het staan naast mijn bed was al teveel. Dus weer terug in bed, nog een halfuurtje slapen en dan opnieuw proberen, want ik wil toch aan het werk. Maar nee, het ging niet. Ik moet nu naar mijn lichaam luisteren en me ziek melden. Het is lang geleden dat ik me zo gevoeld heb, dat zelfs mijn bed uitkomen om naar de wc te gaan veel moeite kost. 
Het was voor mijn doen een suffe week: veel slapen, op de bank zitten, blij zijn met een blokje om lopen. Vanwege mijn drukke werkweek zou ik al niet paardrijden deze week en dat kwam nu eigenlijk goed uit. Donderdag wilde ik echt weer aan het werk. Het opstaan kostte nog moeite, dus ik ben begonnen met thuis werken en in de middag naar Den Haag gegaan. Het was fijn om weer nuttig bezig te kunnen zijn, maar de middag was wel intensief. En dan de goedbedoelde interesse en vragen van collega's. Ik voelde me al bezwaard om ziek te melden en dan hoor je dat je er wel goed uit ziet, ook goedbedoeld, maar zo voel ik me niet. 
Nu maar een rustig weekend tegemoet gaan met weinig afspraken. Oh, wacht, ik ga mijn lieve zus en zwager helpen verhuizen. Oké, stapje terug: anderen mijn auto laten vullen met dozen en niet te fysiek bezig zijn en op tijd weer naar huis.
Poeh het is wel weer de ultieme test om niet over mijn grenzen te gaan. Het besef dat ik mijn leuke gezellige single leven opnieuw moet 'downsizen' is wel ten volle doorgedrongen. Dus vanaf nu een regelmatig leven met doordeweeks geen sociale afspraken en het weekend beperken tot één sociale afspraak. Regelmatig eten, sporten en op tijd naar bed gaan deed ik al, dat vergt geen verandering. Maar hoe doe ik dat dan met daten? ;-) Tenslotte ben ik een single 30-er en met zo'n gedwongen gestructureerd leven is de kans klein dat ik spontaan een leuke man tegen kom. Iemand tips? ;-) 
Laten we hopen dat de lente doorzet en de zomer snel komt, dan voel ik me vast beter. In elk geval probeer ik volgende week weer te starten met een normale week, ik wil het graag, hopelijk werkt mijn lijf daaraan mee.

niet teveel willen doen

Het duurt inmiddels alweer ongeveer twee weken, die vermoeidheid. Deze blog zit al ongeveer net zo lang in mijn hoofd, maar ik heb eerder niet de puf gehad om het te schrijven.
Het blijft frustrerend die vermoeidheid, ook al weet ik dat het erbij hoort. Maar juist nu het lente wordt, heb ik weer zin van alles te doen. En daar zit nu juist het probleem. Ik blijf het moeilijk vinden om niet over mijn grenzen te gaan. Zeker als ik me goed voel, plan ik leuke afspraken, werk ik een keer langer door, begin ik aan klussen thuis. En dan moet ik een keer de prijs betalen. 
Het heeft me wel weer aan het denken gezet: Waarom leg ik de lat altijd zo hoog voor mezelf? Waarom wil ik altijd alles goed doen? Natuurlijk, het is wie ik ben, de perfectionist, maar dat maakt wel dat ik mijn grenzen over ga en mezelf ook in de weg zit. En dat frustreert me.
Dus probeer ik nu weer mijn grenzen te vinden. Ik zeg 'weer', want het is een terugkerend proces. Een 'laid-back' leven zou makkelijker voor me zijn, maar daarvoor ben ik niet in de wieg gelegd. Ik wil nu eenmaal zelf mijn pad bepalen en invloed hebben op wat het leven mij brengt. Ondanks mijn reuma. Vandaar mijn terugkerende zoektocht naar mijn grenzen. Zucht, soms word ik gewoon moe van mezelf! Ik moet leren loslaten, het leven nemen zoals het komt. Eigenlijk meer leven volgens het motto van mijn blog: carpe diem. Is het toch een dertigers dilemma (zie eerdere blog) of een bepaalde prestatiedruk die een single-status onbewust met zich meebrengt? Ik weet het niet, maar de vraag is of het nodig is dit te weten? Vast niet. Laat los en pluk de dag! (note to self) 
Op mijn werk gaat het inmiddels al beter. In een eerdere blog schreef ik over een pittig gesprek dat ik heb gehad. Aanleiding hiervoor was een ambitie die ik had en waarover mijn leidinggevende twijfels had. Het heeft wel opgebracht dat ik ontwikkelmogelijkheden krijg om die ambitie waar te maken en daarmee gun ik mezelf tijd en ruimte om me te ontwikkelen. En dat geeft al een hoop rust in mijn hoofd. Ik hoef niet zo snel carrière te maken als anderen, dat is niet gezond voor me. 
En verder: die trap die ik aan het renoveren ben, hoeft niet morgen af. Ik ben de enige die 'm ziet en toevallig vind ik de grondverf die er nu op zit al een enorme verbetering! ;-) 
Gelukkig heb ik een begripvolle sociale omgeving. Het is niet erg om een afspraak te verzetten, om de bus te nemen in plaats van de fiets of 's avonds niet te reageren op een appje omdat ik dan al in bed lig. 
Eigenlijk is de kern van het verhaal: niet teveel willen doen en los laten. En toevallig komt dat ook telkens terug tijdens het paardrijden. Nouja, dat is geen toeval. Dat is een spiegel die me voorgehouden wordt. 

Collecte!

Vanaf 21 maart start de jaarlijkse collecteweek van het Reumafonds weer. Ieder jaar rond deze tijd roep ik jou, lezer van mijn blog, op om te doneren aan de collectant als deze aan je deur komt. 
Dit jaar heb ik zelf de kans om te collecteren, zonder dat ik bij jouw deur hoef aan te bellen. Hoe handig is dat! Het Reumafonds heeft een digicollecte in het leven geroepen. Ik heb een digitale collectebus aangemaakt vanaf mijn luie bank waarin jij kunt doneren, eveneens vanaf je luie bank :-)
Check: https://reumafonds.digicollect.nl/michelle-van-wijngaarde

En waarom wil ik graag dat je doneert? 
Het Reumafonds financiert meerdere onderzoeken naar reuma. Zoals jullie weten is er nog steeds geen geneesmiddel voor reuma en is er veel onbekend over de oorzaken van reuma. Onderzoek is nodig om dit aan het licht te brengen en onderzoek doen is duur. 
Als reumapatiënt word ik iedere dag geconfronteerd met de gevolgen van deze chronische ziekte, zie het boekje dat ik eerder heb gedeeld m.b.v. het Reumafonds: http://boekjeopen.reumafonds.nl/verhalen/michelle-van-wijngaarde-la-vie-est-faite-de-petits-bonheurs-7429f68e92. 
Ook nu het al enige tijd goed met me gaat. Mijn laatste consult bij de reumatoloog was half februari en alles was gelukkig goed. Mijn knie houdt zich goed, ook na mijn vakantie naar Cuba waar ik toch veel gelopen heb. De huidige dosis van medicatie lijkt dus goed aan te slaan. 
En dat bedoel ik ten eerste met gevolgen: om me goed te kunnen blijven voelen (lees: ontstekingsvrij) moet ik iedere week medicatie slikken. Tegen de bijwerkingen van deze medicatie slik twee keer per week weer andere pilletjes. Ik heb het geluk dat ik deze medicatie goed verdraag, maar er zijn veel reumapatiënten bij wie dat niet het geval is.
Verder moet ik, juist nu het goed met me gaat, oppassen dat ik mijn grenzen niet overschrijd. Zo was ik gisteren bijvoorbeeld bezig geweest met klussen in mijn huis. Na een uur vloerbedekking van mijn trap af trekken, was ik gesloopt. Mijn lijf protesteerde en ik moest stoppen en de rest van de dag op de bank uitrusten. Gelukkig weet ik na al die jaren wel dat ik naar mijn lichaam moet luisteren, maar ik blijf ook wie ik ben. En dat betekent dat ik het liefst alle vloerbedekking al van de trap had afgehaald, ongeduldig als ik ben. Nu ben ik nog niet halverwege. Dat geeft niet en het komt heus wel af, maar dit zegt wel hoe ik weer geconfronteerd wordt met de gevolgen van mijn reuma.
Om over geld nog maar niet te spreken. Ieder jaar ben ik mijn eigen risico van de zorgverzekering kwijt en moet ik voor een reis naar het buitenland aanvullende medicatie meenemen (zie ook eerdere blogs) wat buiten de verzekering valt. Wanneer reuma te genezen is, ben je misschien hooguit één jaar je eigen risico kwijt aan medicatie, maar dan zou het voorbij kunnen zijn. Ik heb er nu ieder jaar mee te maken en inmiddels is het eigen risico zo hoog dat je daar echt rekening mee moet houden. Oke, het is een lange termijn hoop van me, maar ik ben positief en alle kleine beetje helpen!
Dus, doneer in mijn digitale collectebus dat wat je missen kan en wil aan het Reumafonds. Geloof me, het komt echt goed terecht!